• Wpisów: 260
  • Średnio co: 6 dni
  • Ostatni wpis: 13 dni temu, 17:46
  • Licznik odwiedzin: 12 506 / 1680 dni
 
met
 
Na świecie codziennie spożywane są różne rodzaje herbat – począwszy od tradycyjnej herbaty czarnej, przez zieloną czy czerwoną pu-erh aż po różnego rodzaju herbaty ziołowe, czyli napary z ziół oraz pełne smaku herbaty owocowe. Herbata jest po wodzie drugim najczęściej konsumowanym na świecie napojem.

Jakie główne rodzaje herbat możemy wyróżnić i czym się każda z nich charakteryzuje?

Herbata czarna:
Herbata czarna to najbardziej powszechnie znany napój przygotowywany z liści Camelli sinensis, herbaty chińskiej. 90% herbat sprzedawanych na Zachodzie to herbata czarna. Herbata czarna jest poddawana procesowi pełnej fermentacji (utleniania), który nadaje jej mocniejszego smaku niż herbaty, które są fermentowane w mniejszym stopniu (jak np. herbata oolong).
Z powodu koloru napoju przygotowanego z liści w Chinach, Japonii, Korei Południowej i niektórych sąsiadujących krajach jest ona nazywana herbatą czerwoną. Na Zachodzie określana jest mianem herbaty czarnej z powodu koloru wysuszonych liści.
Herbata czarna jest często mieszana z innymi roślinami, by uzyskać napój o innym smaku. Przykładem może być herbata Earl Grey, która jest przygotowywana z czarnej herbaty zmieszanej z olejem z bergamotki czy masala czaj, indyjska herbata przyrządzana z czarnej herbaty, mleka, cukru, miodu lub melasy oraz przypraw takich jak kardamon, cynamon, imbir, pieprz czy goździki.
Czarna herbata zachowuje swój aromat przez kilka lat, dzięki czemu skompresowane bryłki czarnej herbaty jeszcze do XIX wieku były wykorzystywane jako waluta w Mongolii, Tybecie i na Syberii.

Herbata zielona:
Herbata zielona to herbata przygotowywana z tej samej rośliny co herbata czarna. Nie podlega ona jednak tak jak herbata czarna procesowi fermentacji (albo podlega mu bardzo krótko), dzięki czemu zachowuje ona większość chemicznych właściwości świeżych liści, z których została przygotowana.
Kolor herbaty zielonej znacząco różni się od koloru herbaty czarnej. Napój zwykle przybiera kolor słomkowy lub jasnozielony. Dla wielu osób pijących herbatę zieloną po raz pierwszy ma ona dosyć cierpki, trawiasty smak, choć z czasem jej naturalny aromat i mniej gorzki od herbaty czarnej smak może sprawić, że herbata czarna będzie się wydawać zbyt gorzka i zielona stanie się tą preferowaną.
Warto wiedzieć, że istnieją różne gatunki zielonej herbaty, które często bardzo znacząco różnią się smakiem i aromatem.
Chińskie herbaty zielone dzielone są na prowincje, z których pochodzą (każda z prowincji ma co najmniej kilka gatunków), np. z prowincji Zhejiang pochodzi herbata Longjing oraz Gunpowder.
Japońskie herbaty zielone różnią się w zależności od jakości, części rośliny wykorzystanej do przygotowania napoju oraz sposobu przygotowania tych części. Najbardziej znana herbata japońska – zielona herbata sencha – jest przygotowywana z liści wystawionych na bezpośrednie działanie słońca, a herbata gyokuro jest przygotowywana z liści rośliny rosnącej w zacienieniu przez 20 dni.
Co ciekawe, różnica w tym w jakich warunkach rośnie roślina znacząco wpływa na smak i zawartość herbaty – herbata gyokuro zawiera więcej teaniny i kofeiny, a mniej katechin odpowiedzialnych za cierpkość herbaty. Dzięki temu gyokuro jest słodsza i ma zupełnie inny aromat od senchy.
Herbata zielona, z powodu swoich licznych właściwości zdrowotnych (pomaga między innymi w spalaniu tłuszczu), staje się coraz popularniejszą herbatą. W sklepach jest dostępna w wielu wariantach smakowych, dzięki czemu nawet osoby, którym smak tradycyjnej zielonej herbaty nie przypada do gustu, znajdą coś dla siebie.

Herbata czerwona pu-erh:
Herbata pu-erh, często określana w Polsce jako herbata czerwona, to herbata, która po procesie utleniania (zwanego także fermentacją, choć liście nie przechodzą wtedy tak naprawdę fermentacji) przechodzi proces właściwej fermentacji, w wyniku której powstaje bardzo aromatyczna herbata o ciemniejszym kolorze niż czarna herbata i smaku, który najprościej określić jako ziemisty.
W Azji nazwa „herbata czerwona” odnosi się głównie do herbaty czarnej, podczas gdy w Republice Południowej Afryki i Wielkiej Brytanii odnosi się ona do herbaty roiboos, a w niektórych krajach do herbaty z hibiskusa.
Wszystkie gatunki herbaty pu-erh powstają z krótko suszonej herbaty zielonej máochá gatunku Camellii sinensis rosnącej w górach chińskiej prowincji Yunnan, która następnie jest poddawana procesowi post-fermentacji (właściwej fermentacji, która nie zachodzi przy innych rodzajach herbaty). Surowa i nieprzetworzona herbata pu-erh jest więc rodzajem herbaty zielonej.
Herbata pu-erh słynie ze swoich właściwości zdrowotnych, między innymi wspierając spalanie tłuszczu i regulując poziom cholesterolu.


Herbata oolong:
Herbata oolong to swego rodzaju kompromis pomiędzy herbatą czarną a herbatą zieloną. Brzegi zaparzonego liścia przypominają herbatę czarną, podczas gdy pozostała niesfermentowana część liścia przypomina zaparzone liście herbaty zielonej. Fermentacja herbaty oolong zachodzi do maksymalnie 80% (zwykle od 20% do 50%). Nazwa „oolong” odnosi się do jednego z rodzajów połowicznie sfermentowanych herbat, które w Chinach określa się wspólnie grupą „niebieskich” lub „szmaragdowych” herbat.
Herbata oolong jest produkowana w Chinach (z najpopularniejszą pochodzącą z prowincji Fujian) oraz na Tajwanie. Istnieje wiele różniących się gatunków tej herbaty, np. sam proces prażenia może w dużym stopniu wpłynąć na smak i kolor herbaty.
Napar powstały w liści herbaty oolong różni się kolorem w zależności od gatunku – z jaśniejszych liści powstanie herbata o kolorze jasnożółtym lub jasnozielonym, a z ciemniejszych liści herbata o kolorze podchodzącym pod brązowy. Smak herbaty oolong może być słodkawy i owocowy, drewniany lub świeży kwiecisty w zależności od sposobu jej zbierania i przygotowania.

Herbata biała:
Biała herbata jest przyrządzana z pąków liści lub młodych liści, które nie podlegają fermentacji jak herbata czarna czy oolong. Jeżeli chodzi o rodzaje herbat przyrządzanych z herbaty chińskiej, biała herbata jest najbardziej delikatną odmianą – brakuje jej cierpkości czarnej herbaty i trawiastości zielonej herbaty.
Wbrew nazwie, kolor zaparzonego naparu wcale nie jest biały, a bladożółty. Nazwa „biała herbata” odnosi się do srebrnobiałych włosków nieotwartych jeszcze pąków rośliny, co nadaje roślinie biały wygląd.
Podobnie jak produkcja herbaty oolong, produkcja herbaty białej jest ograniczona głównie do chińskiej prowincji Fujian, a także Tajwanu. Obecnie produkuje się ją także w północnej Tajlandii i we wschodnim Nepalu.

Herbata yerba mate:
Yerba mate to narodowy napój Argentyńczyków, Boliwijczyków, Urugwajczyków, Paragwajczyków i wielu Brazylijczyków. W Urugwaju pije się ją codziennie, o każdej porze i w każdym miejscu – do tego stopnia, że wielu Urugwajczyków nosi ze sobą na co dzień akcesoria do przyrządzania tej herbaty.
Herbata yerba mate jest przyrządzana z liści i gałązek ostrokrzewu paragwajskiego. Silny zapach rośliny objawia się także w naparze – aromat yerba mate można określić jako trawiasty i ziołowy, przez niektóre osoby nieco kojarzy się z herbatą zieloną.
Dla wielu osób pierwszy łyk yerba mate jest odrzucający, jednak jak mówią miłośnicy tej herbaty: „nie zrażaj się pierwszym łykiem, spróbuj za jakiś czas jeszcze raz, pij małymi łyczkami aż przywykniesz aż w końcu nie będziesz mógł bez niej żyć”.
Przyrządzanie yerba mate wiąże się z całą ceremonią – do picia tej herbaty potrzebne są odpowiednie akcesoria takie jak bombilla (rurka) i calebasse (naczynie, z którego pije się herbatę).

Herbaty ziołowe:
Herbaty ziołowe są często konsumowane z powodu ich właściwości zdrowotnych. Sporo herbat przyrządzanych z liści ziół oraz kwiatów charakteryzuje się jednak także bogatym smakiem i aromatem, dzięki czemu mogą być także pite na co dzień.
Popularną herbatą ziołową jest np.
herbata z melisy – głównie ze względu na działanie uspokajające
herbata miętowa – dobra na trawienie, uspokajająca oraz poprawiająca koncentrację
herbata z hibiskusa – obniżająca ciśnienie, regulująca poziom cholesterolu
herbata z pokrzywy – przy chorobach reumatycznych oraz dobra dla prostaty
herbata z żeń-szenia – dla koncentracji, pamięci i dla wzmocnienia sił witalnych organizmu
Kliknij tutaj, by poczytać więcej o herbatach ziołowych.

Herbaty owocowe:
Herbaty owocowe przygotowywane są z suszu owocowego, często także z dodatkiem suszu kwiatowego. Prawdziwe herbaty owocowe nie zawierają w sobie liści herbaty. Jeżeli zawierają liście, wtedy określa się je mianem odpowiedniego rodzaju herbaty z dodatkiem (np. herbata zielona z cytryną czy herbata biała z maliną). Mieszanki owocowe zwykle zawierają suszone wiśnie lub maliny, płatki hibiskusa, dziką różę, porzeczkę czy skórkę cytryny.
Herbaty owocowe to świetny wybór dla wszystkich miłośników owoców, którzy nie mogą się obyć bez ich smaku poza sezonem. Chciałbyś sobie przypomnieć smak jeżyn? Zakup herbatę jeżynową. Uwielbiasz maliny? W każdym większym sklepie znajdziesz co najmniej kilka różnych rodzajów owocowych herbatek z maliną.
Herbaty owocowe są zwykle bardzo aromatyczne, posiadają bogaty smak i zawierają sporo witamin, co czyni je bardzo zdrowym napojem, który bezpiecznie można pić na co dzień.

Herbaty z krzewów i kory:
Oprócz wymienionych wyżej herbat, na rynku istnieje jeszcze wiele innych rodzajów herbat, przygotowywanych np. z krzewów (rooibos i honeybush) czy z kory (np. lapacho). Popularniejsze z nich to np. herbata rooibos z czerwonokrzewu (bardzo popularna w RPA, gdzie właśnie uprawiany jest czerwonokrzew), herbata honeybush z miodokrzewu (gatunku spokrewnionego z czerwonokrzewem) oraz lapacho przyrządzana z kory drzewa gatunku Tabebuja pita głównie w Peru, Boliwii, Brazylii i Paragwaju.

Rooibos
Herbata rooibos, przygotowywana z drobno pociętych liści czerwonokrzewu, nie zawiera garbników, dzięki czemu jest pozbawiona goryczy charakterystycznej chociażby dla herbaty czarnej czy zielonej. Smak herbaty najprościej określić jako delikatny miodowy, podobnie jak kolor naparu. Herbata rooibos świetnie sprawdza się jako środek uspokajający. Dodatkowym plusem herbaty rooibos jest fakt, że nie zawiera kofeiny i jest bogata w żelazo.

Honeybush
Herbata honeybush jest bardzo podobna do herbaty rooibos, z tym że jej smak jest jeszcze łagodniejszy (kolor i aromat pozostają podobne – miodowe). Podobnie jak rooibos, ma właściwości uspokajające.

Lapacho
Lapacho to herbata, która w Polsce jest znacznie mniej popularna niż chociażby herbata rooibos. Powodem jest to, że jej popularność jest ograniczona głównie do kilku krajów Ameryki Południowej, podczas gdy herbata rooibos, pomimo dosyć krótkiej historii w Europie, została szybko spopularyzowana ze względu na właściwości zdrowotne. Smak lapacho można określić jednym słowem jako gorzkokwaśny, a jego aromat jako trawiasty.
Zaletą lapacho jest to, że podobnie jak rooibos nie posiada ona kofeiny. Przez Indian żyjących w Peru, Boliwii, Brazylii i Paragwaju jest ona używana jako napar leczniczy przy różnych dolegliwościach. Niestety jej zalety nie zostały zbadane tak dokładnie jak zalety rooibos.

[www.rodzajeherbat.pl/]

Nie możesz dodać komentarza.